Onze sterrenwacht heeft haar EERSTE exoplaneet gemeten.
Voor zijn profielwerkstuk bestuurde Gideon Sachs een hele nacht de koepel op ons dak, en ving hij het licht van een verre ster op.
Een exoplaneet fotograferen lukt niet; daarvoor heb je een telescoop van tientallen meters nodig. Maar schuift er een planeet voor zijn ster langs, dan dimt die ster een beetje. Dat heet een transit – en dát kunnen wij wél meten.
Gideon zocht uit welke ster die nacht een transit zou vertonen, draaide de koepel en telescoop, en mat drie uur lang het licht. In de grafiek zakken de metingen zodra de planeet voorlangs schuift.
Blauw is wat de modellen voorspellen, rood is wat wij gemeten hebben. De twee lopen gelijk op: voorspelling en waarneming scheelden een halve minuut.
